หากเราแก่แล้ว...ต้องจำต้องเคร่งครัดทุกเรื่องไหม?

      ต้องกินคลีน นอนตรงเวลา เดินวันละหมื่นก้าว ห้ามหวาน ห้ามเค็ม ห้ามมัน?
คุณหมอญี่ปุ่นคนนี้บอกว่า…
“ช้าก่อนโยม”
วัย 65-80ไม่ใช่วัยฝึกทหาร
มันคือวัยเก็บดอกไม้ระหว่างทาง

1. อย่าบ้าจี้ตามตัวเลข
ความดันขึ้นนิด น้ำตาลเกินหน่อย
อย่าเพิ่งทำหน้าซีเรียสเหมือนผู้จัดการธนาคาร(ที่ผลงานไม่ถึงเป้าฯ)
คุมมากไป บางทีหมดแรงก่อนโรคจะมา
ชีวิตไม่ใช่ตารางเอ็กเซล
มันคือเช้าวันใหม่ที่ยังได้หายใจ

2. กินของที่อยากกินบ้าง
วัยนี้ “อวบนิด ๆ มีพุงหน่อยๆ” ดีกว่าซูบผอม
มีแรง มีภูมิ มีพลังจะเดินดูโลก
ของอร่อยคือความทรงจำ
ข้าวมันไก่จานหนึ่ง อาจมีรสชาติของวัยเด็กซ่อนอยู่

3. เลิกฝืนใจ
ไม่อยากไปงานไหนก็ไม่ต้องไป
ไม่ชอบใครก็ไม่ต้องให้ความสนใจเขา ถอยห่างแบบสุภาพ
อายุ เกือบ 70 แล้ว
ไม่มีใครต้องพิสูจน์อะไรอีก
ทำสิ่งที่ทำแล้วหัวเราะได้
แค่นั้นพอ

4. ขยับเท่าที่ไหว
เดินช้าๆ ก็ยังดีกว่านั่งเฉย
เคี้ยวช้าๆ ก็ยังดีกว่ากลืนผ่านๆ
การเคลื่อนไหวคือการบอกสมองว่า
“ฉันยังอยู่นะ”

5. ง่วงก็นอน
ถ้านอนไม่หลับก็ไม่ต้องโกรธตัวเอง
ลุกมาอ่านหนังสือ เปิดเพลงเบา ๆ
พอเพลีย… เดี๋ยวมันก็หลับเอง
ชีวิตวัยนี้ไม่ต้องมีระฆังบอกเวลาแล้ว

6. ใจกล้าเข้าไว้
อยากเรียนภาษาใหม่
อยากนั่งรถไฟไปดูภูเขา
อยากลองอะไรที่ไม่เคยทำ
ทำเลย
การเรียนรู้ไม่มีวันเกษียณ
และคนแก่ที่ยังสงสัยโลก… จะดูเด็กเสมอ

7. หลงลืมบ้างก็ได้
ลืมชื่อคน ลืมวางแว่นไว้ไหน
อย่าเพิ่งตื่นตกใจ
สมองก็เหมือนบ้านเก่า
มีบางมุมที่ฝุ่นจับ
แค่ยอมรับมัน
อย่าไปสู้กับธรรมชาติจนใจเหนื่อย

8. ผ้าอ้อมไม่ใช่ศัตรู(ถ้าไม่ต้องใส่คือโชคดี)
ถ้ามันทำให้เราออกไปเดินห้าง
ไปเที่ยวต่างจังหวัด
ไปดูทะเลได้สบายใจขึ้น
มันคืออิสระ
ไม่ใช่ความพ่ายแพ้

9. ออกไปโดนแดดบ้าง
แดดอ่อน ๆ ตอนเช้า
เสียงหัวเราะของเพื่อน
บทสนทนาเล็ก ๆ ที่ไม่มีสาระ
สิ่งเหล่านี้คือวิตามินชีวิต

10. วันนี้สำคัญที่สุด
อนาคตยังมาไม่ถึง
อดีตก็ผ่านไปแล้ว
วันนี้ต่างหาก
ที่เรายังจับต้องได้
กินให้อร่อย
คุยให้เต็มเสียง
ยิ้มให้สุดใจ ดูหนังโป๊บ้าง

การแก่ไม่ใช่การถอยหลัง
มันคือการกลั่นกรองชีวิต
คนวัย 65 ขึ้น คือคนที่ผ่านสงคราม ผ่านความรัก ผ่านความผิดหวัง
ผ่านความสำเร็จ และผ่านความหลงตัวเองมาบ้าง
เหลืออยู่แค่แก่นแท้
คือความเรียบง่าย
แก่แล้วไม่ต้องยิ่งใหญ่
แค่สง่างามก็พอ
และถ้ายังหัวเราะได้
แสดงว่ายังไม่แพ้โลก

ขอเพิ่มท้ายบทเพื่อได้ระลึกถึง 9 ต่างวัย..ใจต่างกัน
ตอนเด็ก : ตอนโต : ตอนแก่
ต่างมีประสบการณ์ต่างกัน

1.ตอนเด็ก..กลัวผี
ตอนโต..กลัวไม่มีสตางค์
ตอนแก่..กลัวจำใครไม่ได้
•••••••••••••••••••••••••••
2.ตอนเด็ก..กลัวครูผู้ปกครอง
ตอนโต..กลัวเมียปกครอง
ตอนแก่..กลัวไม่มีผู้ปกครอง
•••••••••••••••••••••••••••
3.ตอนเด็ก..กลัวหมากัด
ตอนโต..กลัวหมาหมู่
ตอนแก่..กลัวเป็นหมาแก่
•••••••••••••••••••••••••••
4.ตอนเด็ก..กลัวแม่ไม่ให้ไปเที่ยว
ตอนโต..กลัวเมียไม่ให้ไปเที่ยว
ตอนแก่..กลัวลูกไม่ให้ไปเที่ยว
•••••••••••••••••••••••••••
5.ตอนเด็ก..กลัวแม่ตี
ตอนโต..กลัวเมียด่า
ตอนแก่..กลัวลูกดุ
•••••••••••••••••••••••••••
7.ตอนเด็ก..ขี้เกียจทำการบ้านเพราะโจทย์ยาก
ตอนโต..ไม่อยากทำการบ้าน เพราะโจทย์เก่า
ตอนแก่..ลืมไปแล้วการบ้านทำยังไง
•••••••••••••••••••••••••••
8.ตอนเด็ก..ขี้เกียจตื่นไปโรงเรียน
ตอนโต..ขี้เกียจตื่นไปทำงาน
ตอนแก่..ขยันตื่นได้ทั้งคืน
•••••••••••••••••••••••••••
9.ตอนเด็ก..ตื่นเต้นตอนโรงเรียนเปิด : ปิดเทอม
ตอนโต..ตื่นเต้นตอนบริษัทจะคัดคนออก (ไม่รู้เป็นเพื่อน หรือเป็นเรา)
ตอนแก่..ตื่นเต้นตอนนัดเพื่อน
ไม่รู้จะอยู่มาได้สักกี่คน
•••••••••••••••••••••••••••
ช่วงเวลาต่าง ชีวิตก็ต่าง
แต่ละต่าง มีเรื่องราวที่สนุกต่างกัน
ทั้งดีและร้าย ต้องตั้งรับในแต่ละต่าง
ให้ทันเท่านั้นเอง

อ่านข้อเขียนของ พนม ปีย์เจริญ น่าคิด ลองคิดตาม แล้วเราเอาไงดี....

ดร.พนม ปีย์เจริญ
3-7-2026

Click Donate Support Web